“Τελευταία κρίση” της Ρόδιας εικαστικού Σμάρα Αγιακάτσικα στο Παλαιό Συσσίτιο

Η έκθεση θα γίνει στην Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης (παλαιό Συσσίτιο) και θα διαρκέσει από τις 26 Ιουνίου έως τις 17 Αυγούστου (ώρες λειτουργίας καθημερινά 09.00 έως 22.00, Κυριακή-Δευτέρα κλειστά).

 Ως Πρόεδρος του ΜΝΤ του Δήμου Ρόδου, εκπροσωπώντας τα Μέλη του Δ.Σ  αισθάνομαι ιδιαίτερη τιμή και χαρά, για την πραγματοποίηση  της σημαντικής αυτής καλοκαιρινής εικαστικής έκθεσης φωτογραφίας, της δικιάς μας της Ροδίτισσας της Σμάρας Αγιακάτσικα. Στη πόλη μας παρουσιάζει τη δουλειά της για δεύτερη φορά, μετά από 12 χρόνια. Γεννήθηκε στην Ρόδο. Πήρε πτυχίο και master Φωτογραφίας και Αρχιτεκτονικής εσωτερικών χώρων από την Ecole Nationale Supérieure des Arts Decoratifs στο Παρίσι το 1982. Εργάσθηκε στο Παρίσι στα Pin up studios για ένα χρόνο και συνεργάσθηκε ως βοηθός με τους φωτογράφους Sarah Moon, Paolo Roversi, Ol.Toscani και Peter Lindberg. Δίδαξε φωτογραφία στα ΤΕΙ Αθήνας (1987), στην σχολή Focus (1990) και Διακόσμηση στο Κολλέγιο Αθηνών (1991-1997). Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος. Φωτογραφίες της έχουν επιλεχθεί για το Φωτογραφικό Αρχείο του Μουσείου Μπενάκη.Το 1987 συμμετείχε με τους νέους Έλληνες φωτογράφους στο πλαίσιο του διεθνή μήνα φωτογραφίας στο Ιλίου Μέλαθρον. Έχει πραγματοποιήσει 13 ατομικές εκθέσεις στην  Ελλάδα και στο εξωτερικό. (Παρίσι, Πράγα Λονδίνο) και έχει συμμετάσχει  σε 16 ομαδικές.

Το 2013 συμμετείχε  στην διεθνή  έκθεση Art Athina.Η δουλειά της έχει δημοσιευτεί σε πολλά περιοδικά Φωτογραφίας και σε βιβλία του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού , σε διεθνή έκδοση από γερμανικό εκδοτικό οίκο του βιβλίου «Gestaltete Shop Design», επίσης στο βιβλίο «Storia e Arte di Atene» από τον ιταλικό  εκδοτικό οίκο Bonechi.

Έχει εκδώσει λευκώματα, όπως τον Μάιο του 1999  το λεύκωμα «Διπλές όψεις» με αφορμή την έκθεση με τον ομώνυμο τίτλο που έγινε στην γκαλερί Αστρολάβος, το 2011 το λεύκωμα “Φύση-Κρίση”

Για το καλλιτεχνικό έργο της Σμάρας Αγιακάτσικα, η μεν πρόεδρος της Καλλιτεχνικής μας Επιτροπής κα. Αθηνά Σχινά, γνωστή διακεκριμένη Κριτικός και Ιστορικός Τέχνης, μεταξύ των άλλων γράφει …… Το εφαλτήριο των στοχασμών της Σμάρας Αγιακάτσικα είναι η σχέση του μικρόκοσμου με την μεγακλίμακα, μέσα από την συνάρτηση φύσης και ζωής. Το δίπολο αυτό εμφανίζεται ως μια σειραϊκή ακολουθία διαδοχής των αντανακλάσεων κι αλληλεπενεργειών της μιας παραμέτρου προς την άλλη. ….Πρόθεση της Σμάρας Αγιακάτσικα δεν είναι απλώς να αφυπνίσει την συναίσθηση, να αναπτύξει επίσης την κριτική διάσταση απέναντι σε όσα βιώνουμε, αλλά να διεγείρει προπαντός τις εσωτερικές αντιστάσεις απέναντι σε μια κρίση κατά κύριο λόγο πολιτισμική………. Ο δε γνωστός εικαστικός Πέτρος Ζουμπουλάκης, αναφέρει ότι παρατηρεί κάθε φορά με ευχάριστη έκπληξη, πως το δημιουργικό και ανήσυχο μυαλό της Σμάρας, επινοεί και μια καινούργια άποψη και αισθητική διατύπωση της εκάστοτε θεματικής  της. Τούτη τη φορά η αισθητική τεχνική της, προσαρμόσθηκε σε θέματα που πραγματεύονται την φύση της αλληγορίας της ψυχής. Θέματα σοβαρά και απαιτητικά. Θέματα υπαρξιακά και φιλοσοφικά, που απαιτούν και την ανάλογη αισθητική αντιμετώπιση. Η έκθεση που εγκαινιάζουμε σήμερα, αποτελεί σημαντικό καλοκαιρινό εικαστικό γεγονός για την πόλη της Ρόδου. Ευχαριστούμε την καλλιτέχνιδα για την τιμή που μας κάνει να εκθέσει στο χώρο μας και της ευχόμαστε κάθε επιτυχία κι ευόδωση στην συνέχεια της εικαστικής της σταδιοδρομίας. Εγκαίνια Τετάρτη 26 Ιουνίου ώρα 20.30. Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης (Παλαιό Συσσίτιο), Οδός Σωκράτους 179, Μεσαιωνική Πόλη Ρόδου Διάρκεια έκθεσης 26/6  έως 17/8/2019 Ώρες λειτουργίας: καθημερινά 9.00 έως 22.00 Κυριακή – Δευτέρα κλειστά Δρ. Νικόλαος Τσ. Φρόνας Πρόεδρος Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου   ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑH Σμάρα Αγιακάτσικα γεννήθηκε στη Ρόδο. Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος. Φωτογραφίες της υπάρχουν στο Φωτογραφικό Αρχείο του Μουσείου Μπενάκη. Πήρε πτυχίο φωτογραφίας, Φωτογραφικής Επικοινωνίας και

Αρχιτεκτονικής εσωτερικών χώρων, από την Ecole Nationale Superieure des Arts Decoratris, Paris.

Εργάσθηκε στο Παρίσι στα Pin-up studios και μαθήτευσε ως βοηθός με τους φωτογράφους: Sarah Moon, Paolo Roversi, Oliv. Toscani, και Peter Lindberg.

Δίδαξε φωτογραφία στα Τ.Ε.Ι. Αθήνας (1987), στην σχολή Focus (1990) και διακόσμηση στο Κολλέγιο Αθηνών (1991 – 1997).

Έχει πραγματοποιήσει 13 ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε 16 ομαδικές.

Φωτογραφίες της έχουν δημοσιευθεί σε πολλά περιοδικά Φωτογραφίας, σε βιβλία του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού, στο γερμανικό βιβλίο Gestaltete Shop Design,  στο ιταλικό βιβλίο Storia e Arte di Atene,  και αλλού.

ΤΙ ΓΡΑΦΕΙ Η ΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΣ: Τα έργα διαπραγματεύονται την φύση της αλληγορίας της ψυχής. Η δραματική κατάσταση του ανθρώπου, όπου ο κόσμος της πραγματικότητας προβάλλεται, στον άλλο κόσμο, μέσω της φαντασίας του.Η ανθρώπινη ηθική μπαίνει στην υπερουράνια τάξη πραγμάτων, μέσα στην οποία παίζεται το αλληγορικό θέατρο  των παθών και των συμβάντων μιας γήινης πραγματικότητας. Ο άλλος κόσμος εμφανίζεται με την εικόνα αυτού του κόσμου.

Στο βάθος όμως, βρίσκεται το μυστήριο της ψυχής μας, στις τρείς καταστάσεις της. Την Ανθρώπινη, την Απογυμνωμένη και την Αναγεννημένη, το Καθαρτήριο και τον Παράδεισο, τους τρείς κόσμους του Δάντη. Η Κόλαση, παρουσιάζεται, όπως την φαντάζεται κάθε άνθρωπος: Πύρινη.

Το Καθαρτήριο παραπέμπει τη φαντασία μας στο νερό δια μέσου του οποίου εκτός από την ιδιότητα της κάθαρσης, ήταν το στοιχείο, που οδηγούσε στην άλλη διάσταση τους αρχαίους προγόνους μας.

Ο Παράδεισος σύμφωνα με τον Δάντη ήταν ο «Έμπυρος ουρανός» αυτός μονάχα, γράφει, μένει ακίνητος, ψηλότερα, απ’ όλους τους ουρανούς και είναι η κατοικία του  Θεού.

Οδυσσέας, Δάντης, Ορφέας, Αινείας, Χριστός 5 προσωπικότητες που έκαναν αυτό το επικίνδυνο και φοβερό ταξίδι μέσα στον Αδη , καθένας για διαφορετικό λόγο και σκοπό. Οι περιπέτειες του, τον έξυπνο Οδυσσέα τον άλλαξαν, από πανούργο αλαζόνα σε σοφό. Επιστρέφοντας στην Ιθάκη, όλη η κοσμοθεωρία του, είχε αλλάξει.

Ο Άδης μεταφορικά είναι η τελείωση, η ολοκλήρωση για τον άνθρωπο, διότι ο άνθρωπος μέσα από τις δύσκολες καταστάσεις, δηλαδή την Κάθαρση, ατσαλώνεται, ωριμάζει και δρά σοφά. Αλλά η Κάθαρση δεν μπορεί να έρθει με ημίμετρα, ούτε με υπεκφυγές. Ούτε με τις προσπάθειες άλλων. Η κάθαρση είναι προσωπική το ίδιο και η ανάσταση του πνεύματος.

Είναι εκπληκτικό πως μια νέα – η νεώτερη απ’ όλες – τέχνη η φωτογραφία σημείωσε τέτοια εξέλιξη που μας χάρισε αριστουργήματα μέσα σ’ αυτά τα 150 περίπου χρόνια ζωής της.

Κόρη της επιστήμης – της Φυσικής – ανέπτυξε τρομερές τεχνικές που οι τότε επικυρίαρχοι εικαστικοί, κυρίως ζωγράφοι, κυριολεκτικά, τα χρειάσθηκαν.

Η απειλή, ήταν κάτι παραπάνω από ορατή. Ήταν θέμα επιβίωσης. Έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια, μέχρι η παλιά και η νέα τέχνη να συμφιλιωθούν, να συμπορευθούν και εν τέλει αλληλοβοηθηθούν σε δρόμους συγκλίνοντες και αποκλίνοντες.

Οφείλουμε χάριτες στη Νέα αυτή Τέχνη, γιατί αυτή χάρισε  στον άνθρωπο μίαν ακόμη Τέχνη: Την έβδομη.Πρέπει από την αρχή να δηλώσω, μετά αυτή τη σύντομη ιστορική αναδρομή, ότι σαν ζωγράφος πολλαπλά έχω ωφεληθεί και χρησιμοποιήσει τη φωτογραφία στη δουλειά μου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι γνωρίζω και τα μυστικά, τις διεργασίες της και τις πλούσιες τεχνικές της.

Σαν ζωγράφος λοιπόν κρίνω (και δεν ξέρω αν είναι επαρκές κριτήριο αυτό) εκθέσεις φωτογραφίας που επισκέπτομαι.

Παρακολουθώντας την πορεία της φίλης Σμάρας, παρατηρώ κάθε φορά με ευχάριστη έκπληξη, πως το δημιουργικό και ανήσυχο μυαλό της, επινοεί και μια καινούργια άποψη και θάλεγα και αισθητική διατύπωση της εκάστοτε θεματικής  της.

Τούτη τη φορά η αισθητική τεχνική της, προσαρμόσθηκε σε θέματα που πραγματεύονται την φύση της αλληγορίας της ψυχής. Θέματα σοβαρά και απαιτητικά. Θέματα υπαρξιακά και φιλοσοφικά, που απαιτούν και την ανάλογη αισθητική αντιμετώπιση.

Δεν είναι τυχαίο ότι οδηγοί της, σε αυτή της την προσπάθεια επέλεξε να είναι τέσσερα κορυφαία έργα της παγκόσμιας ζωγραφικής. Μήπως διότι οι δημιουργοί τους, μεγάλοι ζωγράφοι, άθελα τους έχουν «φωτογραφική αισθητική»;

Προσπαθώ να φαντασθώ τη βασανιστική δουλειά εργαστηρίου, τα αλλεπάλληλα πειράματα και δοκιμές, τις ανεπιτυχείς προσπάθειες και απογοητεύσεις, μέχρι την επίτευξη ικανοποιητικού αποτελέσματος. Άλλωστε αυτά συμβαίνουν σε όλους τους δημιουργούς και όχι μόνο στο «σκοτεινό θάλαμο».

Με τη σειρά αυτή των έργων, η Σμάρα κατακτά ένα επίπεδο ψηλό και δύσκολο, που συνδυάζει τεχνικές και νοητικές (εννοιολογικές) δυνατότητες πολύ μεγάλες.

Πέτρος Ζουμπουλάκης            Zωγράφος